Το Τέλος του Πρώτου Πληθυντικού
Από τη μια μέρα στην άλλη, αλλάζει ο χρόνος, η κλίση, η αντωνυμία και η ίδια η ζωή όπως την ξέραμε.
Ανακαλύπτοντας τον τροχό
Η φιλόλογός μου στο λύκειο θα έλεγε με ενθουσιασμό “να ένα εξαιρετικό παράδειγμα τραγικής ειρωνίας, παιδιά μου”. Κι εγώ, αντί να εκτιμώ τη φιλολογική αρτιότητα της κατάστασης, ένοιωθα μόνο το ασήκωτο βάρος ενός πιάνου που είχε πέσει πάνω μου τόσο ξαφνικά και με είχε διαλύσει μια τόσο ηλιόλουστη μέρα.
Τι μυρωδιά έχει η πολιτική;
Τι μυρωδιά έχει η ελληνική πολιτική; Με τα σκάνδαλα, τα ψέματα και τις συγκαλήψεις;
Water Sommelier κι άλλα παρανοϊκά επαγγέλματα
Water Sommelier vs Chicken Sexer: Παρανοϊκά και εντελώς άχρηστα επαγγέλματα που υπάρχουν, υπήρξαν ή θα υπάρξουν.
Η εξομολόγηση ενός ατάλαντου γραφιά
Η εξομολόγηση ενός ατάλαντου γραφιά: λάθη, τρέλες και η απόλυτη απόλαυση του να γράφεις για τον εαυτό σου.
Μερικές φορές, το να μην πεις τίποτα βοηθάει περισσότερο.
Ίσως τελικά να μην χρειάζεται να ξέρουμε πάντα τι να πούμε. Ίσως αρκεί να είμαστε εκεί — πραγματικά παρόντες και πρόθυμοι να ακούσουμε.
Μία πολύ κακή εφημερία, σ’ ένα πολύ κακό σύστημα υγείας
Πίσω από κάθε νούμερο στην οθόνη, ένας άνθρωπος. Ασθενείς που επηζούν, ασθενείς που πεθαίνουν. Το ΕΣΥ ενός κράτους που σε αφήνει να ξεψυχάς, κυριολεκτικά, στον διάδρομο.
Τελικά, γιατί γράφουμε;
Τελικά, γιατί γράφουμε; Για εμάς, για τους άλλους ή για τη ματαιοδοξία μας;
Καλοκαίρι και εμμηνόπαυση – οι Πύλες της Κολάσεως;
Ιδρώνεις; Κλαις χωρίς λόγο; Θες να τσακωθείς με όλους; Συγχαρητήρια, βρίσκεσαι σε φάση αναβάθμισης.
Που πάνε οι άνθρωποι όταν ξεχνούν;
Μήπως τελικά η φροντίδα ενός ανοϊκού δεν είναι απλώς μία αντιστροφή ρόλων, αλλά ένας κύκλος που προσπαθεί να κλείσει χωρίς καμία βοήθεια;
