
Η φιλόλογός μου στο λύκειο θα έλεγε με ενθουσιασμό “να ένα εξαιρετικό παράδειγμα τραγικής ειρωνίας, παιδιά μου”. Κι εγώ, αντί να εκτιμώ τη φιλολογική αρτιότητα της κατάστασης, ένοιωθα μόνο το ασήκωτο βάρος ενός πιάνου που είχε πέσει πάνω μου τόσο ξαφνικά και με είχε διαλύσει μια τόσο ηλιόλουστη μέρα.

Όταν δύο βιβλιοφάγοι συγκατοικήσουν, δεν ενώνονται μόνο οι ζωές τους αλλά και οι βιβλιοθήκες τους. Μια εξομολόγηση για το χάος – και την τρυφερότητα – που φέρνουν τα αμέτρητα βιβλία σε ένα σπίτι.

Πώς η προετοιμασία ενός πολυαναμενόμενου ταξιδιού μετατρέπεται σε ψυχολογικό θρίλερ – και γιατί η απογείωση τα σβήνει όλα.