Αν η γάτα μου μιλούσε – Επεισόδιο 1
Να σου δαγκώσω λίγο τη μύτη; Το αυτί; Το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού; Να σου γλείψω λίγο το μπράτσο και μετά να στο δαγκώσω κι αυτό; Ένα τσίκι, ίσα ίσα να βγάλει αίμα, μη νομίζεις. Να ξεράσω μια τριχόμπαλα στο χαλί την ώρα που σε έχει πάρει ο ύπνος στον καναπέ; Ν’ ανέβω λίγο στο κομοδίνο και να σου πετάξω το φωτιστικό στο κεφάλι για να ξυπνήσεις;’ Η μήπως προτιμάς να πεταχτώ πάνω σου έτσι, στα ξαφνικά; Μπορώ και να σε φωνάζω δυνατά από το δίπλα δωμάτιο για να νομίζεις ότι κάτι έπαθα, δεν έχω πρόβλημα. Μπορώ να σε ξυπνήσω με πάρα πολλούς τρόπους, κι έχω πολλές ιδέες ακόμα. Να, ας πούμε, δεν έχω δοκιμάσει ακόμα να κρεμαστώ από το φωτιστικό πάνω απ’ το κρεβάτι ή να ξεράσω πάνω σου στις 6 το πρωί.
Θυμάσαι εκείνο το πρωί που σηκώθηκε ο μπαμπακούλης και ψαχνόσασταν τι ήταν εκείνος ο βρεγμένος λεκές πάνω στο κρεβάτι; Εγώ ήμουν. Και τότε που βρήκατε νωπή την τσάντα με τις σακούλες του σούπερ μάρκετ; Θυμάσαι; Εγώ ήμουν πάλι, γιατί είχατε ξεχάσει να καθαρίσετε την τουαλέτα μου και ξέρεις πόσο καλομαθημένη είμαι μ’ αυτά.
Ξέρεις και κάτι άλλο, μάμα; Το πρωί που σε ξυπνάω, δεν είναι γιατί πεινάω. Είναι γιατί φοβάμαι μην έχεις ψοφήσει και με αφήσεις νηστική γενικότερα. Ή χωρίς παιχνίδι. Ή χωρίς αυτή τη μαλακία που με χτενίζεις με μανία και τη σιχαίνομαι αλλά έχε χάρη που εσύ μου βάζεις να φάω και κάνω πως το ανέχομαι. Μετά, όμως, πηγαίνω και μασάω το καλώδιο της κεραίας, γι’ αυτό τότε δεν έπιαναν τα κανάλια και τελικά σκάσατε 50 ευρώ στον μάστορα. Δεν έφταιγε η κεντρική κεραία, μάμα, τα δοντάκια μου είχαν κάνει τη δουλειά. Αλλά είστε και χαζοί, δεν σκεφτήκατε πρώτα να αλλάξετε το καλώδιο και μετά να τον φωνάξετε. Καθόμουν σε μια γωνιά και έγλειφα τον κώλο μου την ώρα που αυτός εισβολέας σας κορόιδευε βάζοντας και βγάζοντας το βύσμα της κεραίας μπροστά στα μάτια σας. Σας άξιζε, να ξέρεις. Και τα 50 ευρώ που σας πήρε, λίγα ήταν. Εγώ σας τρώω περισσότερα.
Και για να σε προετοιμάσω: πρέπει να βρεις μάστορα και για τις σίτες στις μπαλκονόπορτες. Μπες βγες από κάτω, νομίζω έχω κόψει το ένα σχοινάκι και πια δεν κλείνουν καλά. Γι’ αυτό έχουμε γεμίσει κουνούπια και μυγάκια. Σας είχα νιαουρίσει αρκετές φορές να την αφήνετε ανοιχτή να μπαινοβγαίνω όποτε γουστάρω, αλλά μυαλό δεν βάλατε. Τώρα έχω βρει μόνη μου την άκρη για να βγαίνω στο μπαλκόνι και να μιλάω με το περιστέρι που έρχεται και κάθεται στην κουπαστή. Πολύ φίλος μου. Εγώ το έχω πει να κουτσουλάει τις γλάστρες για να ρίχνεις νερό με το λάστιχο και μετά να αφήνω παντού τις πατημασιές μου.
Τέλος πάντων, καλά τα πάτε. Ευχαριστημένη είμαι σε γενικές γραμμές. Μια-δυο λεπτομέρειες να τακτοποιήσουμε και όλα θα πάνε καλά. Α, και μην ξεχνάς να μαζεύεις το ποτήρι σου πάνω από το τραπεζάκι του σαλονιού. Το βράδυ που είμαι μόνη μου, χώνω την πατούσα μου μέσα και ανακατεύω το νερό. Απόψε λέω να το ρίξω πάνω στο χαλί.
