Ένα μικρό καράβι, κάμποσοι κανίβαλοι και ο Theodore Gericault μπαίνουν στο Λούβρο
Θυμόμαστε όλοι, πιστεύω, ίσως το πιο κανιβαλιστικό παιδικό τραγούδι που έχει υπάρξει ποτέ – και δεν μου το βγάζεις από το μυαλό ότι στάθηκε η αιτία πολλών από τους παιδικούς μας εφιάλτες. Ο λόγος για το “Ήταν ένα μικρό καράβι” που τελικά φαγώθηκαν όλοι, μην τα ξαναλέμε. Ποια η ιστορία του, όμως; Στις 2 Ιουλίου του 1816, μια γαλλική φρεγάτα με το όνομα Μέδουσα, προσάραξε στ’ ανοιχτά των ακτών της σημερινής Μαυριτανίας. Το πλοίο ήταν ασφυκτικά γεμάτο και κάτω από την πολύ κακή διαχείριση του άπειρου καπετάνιου που είχε διοριστεί – μάντεψε – με ρουσφέτι (ουπς). Όταν, λοιπόν, έγινε το ναυάγιο, ο καπετάνιος μαζί με άλλους αξιωματούχους βούτηξαν τις σωσίβιες λέμβους και – ξανά μάντεψε – την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια, αφήνοντας πίσω τουλάχιστον 150 επιβάτες μαζί με το πλήρωμα. Για να σωθούν αυτοί οι άνθρωποι, είχαν ανέβει όλοι σε μία αυτοσχέδια σχεδία. Όπως θα υπολόγιζε κανείς, αυτό δεν πήγε και πολύ καλά. Μέσα στις επόμενες 13 ημέρες (τόσο έκαναν να στείλουν βοήθεια) είχαν εξαντληθεί από την πείνα, τη δίψα, τις άγριες καιρικές συνθήκες και… τον κανιβαλισμό. Όταν τους βρήκαν τελικά, είχαν απομείνει μόνο 15 – για την ακρίβεια 13, γιατί άλλοι 2 πέθαναν στο δρόμο – που διηγήθηκαν τα καθέκαστα. Το σκάνδαλο που ξέσπασε στη Γαλλία ήταν προφανώς τεραστίων διαστάσεων, και ο λαός ήταν έξαλλος με τη διαφθορά, την ανικανότητα και τους ρουσφετολογικούς διορισμούς άχρηστων – σου θυμίζει κάτι; – από τη μοναρχία, που αποκάλυψε αυτό το ναυάγιο.
Για να ξέρεις, δηλαδή, από που πήρε έμπνευση αυτό το όμορφο παιδικό τραγουδάκι ελπίδας και χαράς (not).
Αυτή την απίστευτη ιστορία ανθρώπινης τραγωδίας, πολιτικής ανικανότητας και επιβίωσης, μπορείς να τη δεις στον πίνακα του Théodore Géricault “Le Radeau de la Méduse” στο Λούβρο, πίσω ακριβώς από την αίθουσα που βρίσκεται η Μόνα Λίζα.
